Onze geschiedenis

Onze geschiedenis

Aboriginals dromen op een tijdloos continent
Men denkt dat de Aboriginals tijdens de laatste IJstijd, ten minste 50.000 jaar geleden, per boot vanuit Zuidoost-Azië in Australië aankwamen. Ten tijde van de Europese ontdekkingsreizen en kolonisatie leefden ca. één miljoen Aboriginals als jagers en verzamelaars verspreid over het continent. Ze waren in 300 clans onderverdeeld en spraken 250 talen en 700 dialecten. Elke clan had een spirituele verbinding met een specifiek stuk land, maar reisde ook over een groot gebied om te handelen, water en seizoensproducten te vinden en om rituele en totemistische voorwerpen etc. te verzamelen.

Ondanks de diversiteit van hun geboorteland – van outback-woestijnen en tropische regenwouden tot bergen met sneeuwkappen - deelden de Aboriginals een geloof in het tijdloze, magische gebied van de Dreamtime. Volgens de mythologie van de Aboriginals smeedden de totemgeesten van de voorvaderen tijdens de Dreamtime, waarin de wereld werd geschapen, alle aspecten van het leven aaneen. Deze geesten van de voorvaderen verbinden nog steeds natuurlijke fenomenen alsook het verleden, het heden en de toekomst, en dat is in elk facet van de Aboriginal cultuur zichtbaar.

De Engelsen komen en brengen hun veroordeelden mee
In de 17e eeuw zeilden een aantal Europese ontdekkingsreizigers naar de Australische kust, dat toen bekendstond als New Holland. Pas in 1770 bracht kapitein James Cook de oostkust in kaart en eistte deze voor Groot-Brittannië op. De nieuwe buitenpost werd als strafkolonie gebruikt en op 26 januari 1788 kwam de First Fleet met 11 schepen en 1500 mensen – de helft waren veroordeelden – aan in Sydney Harbour. Tot 1868, toen het deporteren van veroordeelden werd beëindigd, kwamen 160.000 mannen en vrouwen als veroordeelden naar Australië.

Terwijl vrije kolonisten vanaf 1790 aankwamen, was het leven voor de gevangenen wreed. Vrouwen waren in de minderheid met 5 tegen 1 en werden constant bedreigd met seksuele uitbuiting. Mannen die opnieuw een misdaad begingen, werden op brute wijze geslagen en konden worden opgehangen, zelfs voor kleine misdaden als diefstal. De Aboriginals, die door de nieuwe kolonie werden verdreven, leden zelfs nog meer. Het verlies van land en nieuwe ingevoerde en vaak dodelijke ziektes zorgden voor een ernstige verstoring van de traditionele levensstijl en -gewoonten.

Squatters doorlopen het continent
Tegen 1820 hadden vele soldaten, officieren en veroordeelden die hun straf hadden uitgezeten, land van de regering gekregen en in bloeiende boerderijen omgetoverd. Nieuws van het goedkope land in Australië en de overvloed aan werk leidden tot steeds meer avontuurlijke migranten vanuit Groot-Brittannië. Kolonisten of ‘squatters’ drongen steeds verder door in de gebieden van de Aboriginals – vaak met een pistool – op zoek naar weilanden en water voor hun vee.

In 1825 vestigde een groep soldaten en veroordeelden zich in het gebied van de Yuggera, dichtbij het huidige Brisbane. Perth werd in 1829 door Engelse edellieden gevestigd en in 1835 zeilde een squatter naar Port Philip Bay en koos de plaats voor het latere Melbourne. Tegelijkertijd vestigde een Britse besloten vennootschap, trots dat er geen verband bestond met veroordeelden, zich in Adelaide in South Australia.

Goudkoorts brengt rijkdom, migranten en opstand
In New South Wales en centraal Victoria werd in 1851 goud ontdekt, dat duizenden jonge mannen en een aantal avontuurlijke jonge vrouwen uit de kolonies lokte. Vele goudzoekers uit China en een chaotische bende entertainers, caféhouders, illegale alcoholverkopers, prostituees en kwakzalvers vanuit de hele wereld sloten zich bij hen aan. In Victoria leidden de pogingen van de Britse gouverneur om de orde te herstellen - een maandelijkse belasting en soldaten met losse handjes – tot de bloederige antiautoritaire strijd van de Eureka Stockade in 1854. Ondanks het geweld op het goudveld bracht de rijkdom van goud en wol immense investeringen naar Melbourne en Sydney en rondom 1880 hadden deze zich tot stijlvolle moderne steden ontwikkeld.

Australië wordt een natie
Op 1 januari 1901 werden de 6 staten van Australië één natie met een enkele grondwet. Een van de eerste handelingen van het nieuwe nationale parlement was goedkeuring van de wetgeving die alle niet-Europese immigratie verbood, later bekend als de White Australia Policy. Dit beleid werd na de Tweede Wereldoorlog geleidelijk ontmanteld en vandaag de dag is Australië het thuisland van mensen uit meer 200 landen.

Australiërs trekken ten strijde
De Eerste Wereldoorlog had een vernietigend effect op Australië. Er waren minder dan 3 miljoen mannen in 1914, maar bijna 400.000 van hen namen vrijwillig dienst om in de oorlog te vechten. Ongeveer 60.000 stierven en tienduizenden raakten gewond. Als reactie op het leed deed men zich in de jaren 1920 te goed aan een wervelwind van nieuwe auto’s en bioscopen, Amerikaanse jazz en films en hartstocht voor het Britse Rijk. Tijdens de Grote Depressie in 1929 werden de sociale en economische verschillen groter en gingen vele Australische financiële inrichtingen failliet. Sport was de nationale ontspanning en sporthelden zoals het renpaard Phar Lap en cricketspeler Donald Bradman verwierven een bijna mythische status.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog leverden de Australische strijdkrachten een belangrijke bijdrage aan de overwinning van de Geallieerden in Europa, Azië en de Stille Oceaan. De generatie die in de oorlog had gevochten en deze had overleefd, kwam terug met een trots gevoel over de capaciteiten van Australië.

Nieuwe Australiërs komen aan in een naoorlogse 'boom'
Nadat de oorlog in 1945 eindigde, kwamen honderdduizenden migranten vanuit heel Europa en het Midden-Oosten in Australië aan, waar zij in de bloeiende productiesector al snel werk vonden. Veel vrouwen die in de fabriek werkten, terwijl de mannen oorlog voerden, bleven ook na de oorlog werken.

De Australische economie groeide in de jaren 1950 dankzij grote bouwprojecten zoals het Snowy Mountains Hydroelectric Scheme in de bergen bij Canberra. De internationale vraag naar de voornaamste Australische uitvoerartikelen zoals metaal, wol, vlees en tarwe groeide snel, waarvan ook de Australiërs in de voorsteden profiteerden. Het percentage huizenbezitters steeg enorm snel van nauwelijks 40 % in 1947 tot meer dan 70 % in de jaren 1960.

Australië ontspant
Zoals vele andere landen werd Australië meegesleurd in de revolutionaire sfeer van de jaren 1960. De nieuwe etnische diversiteit van Australië, de steeds grotere onafhankelijkheid van Groot-Brittannië en de weerstand van het volk tegen de oorlog in Vietnam droegen bij aan een sfeer van politieke, economische en sociale verandering. In 1967 stemden de Australiërs overweldigend "ja" in een nationaal referendum waarbij de federale overheid werd verzocht namens de Aboriginal Australiërs wetten op te stellen en hen in toekomstige volkstellingen op te nemen. Dit leidde tot een sterke hervormingscampagne door zowel Aboriginal als blanke Australiërs.

In 1972 kwam de Australische Labor Party onder het idealistische leiderschap van de advocaat Gough Whitlam aan de macht, waardoor de naoorlogse overheersing van de coalitie van de Liberal and Country Party eindigde. In de daaropvolgende 3 jaar schafte zijn nieuwe regering de dienstplicht en inschrijfgeld voor de universiteit af en introduceerde hij een 'gratis' alomvattende gezondheidszorg. De regering trok het White Australia Policy in, omarmde multiculturalisme en introduceerde 'no-fault' scheidingen en gelijk loon voor vrouwen. In 1975 leidden inflatie en schandalen echter tot het ontslag van de regering door de gouverneur-generaal. In de daaropvolgende algemene verkiezing leed de Labor Party een grote nederlaag en de coalitie van Liberal en National Party nam het roer weer over tot aan 1983.

Vanaf de jaren 1970
Tussen 1983 en 1996 introduceerden de Labor-regeringen van Hawke en Keating een aantal economische hervormingen zoals deregulering van het banksysteem en het laten zweven van de Australische dollar. In 1996 won een coalitieregering geleid door John Howard de algemene verkiezingen en werd in 1998, 2001 en 2004 herkozen. De Liberal-National coalitieregering verhief verschillende hervormingen tot wet, zoals veranderingen in het belastingsysteem en industriële relatiesystemen. In 2007 werd de Labor Party geleid door Kevin Rudd gekozen met hervormingsplannen op de volgende gebieden: het Australische industriële relatiesysteem, het beleid op het gebied van klimaatverandering en de gezondheids- en onderwijssector.